2016-02-28_1724

We’ve all gotten all sorts of news this week: hottie farmers, campaign trails, and even a tragedy. But since it’s a Sunday, let’s spread the good vibes by trying to restoring humanity.

In a Facebook post of Hazel Sarmiento, she shared about that time she went home from work, and after going down the jeep she rode, she realized that her cellphone was missing. She tried to recall where she placed it, but it wasn’t in her bag or her uniform pockets. She tried calling her phone but it was only ringing and no one was answering.

But that same night she got a call, from that number on her cellphone.

It was the driver of the jeep she rode in, saying that her phone was in his possession. And that he will be returning the phone to her the following day.

The next day she was instructed to pick up her phone at the jeepney terminal near her house, and there she was able to retrieve her phone and her sim card. The driver, known as Alvin Ret, said that a group of passengers were the ones who found the phone and asked if it belonged to him. While he said no, he said he decided to keep the phone and return it to her since he knew that she will be looking for it later. Hazel tried to give the phone to him as a reward, but he declined her offer-including the money she was handing out.

Now that’s some great news, right? Here’s the full story:

Kagabi nung pauwi na ako, pagod galing 6am-6pm na duty, sumakay ako ng jeep sa my Jollibee Kalinisan. Nag check pa ko ng text messages at bnalik ko ang cellphone sa kanang bulsa ng scrub suit ko. Pagdating sa my Dominic, my dalawang teenager na babae na may kasamang may edad ng lalake, ang sumakay at naupo sa tabi ko. Dun sa my side kung san ko inilagay ang cellphone ko. Halos mapuno na ang jeep pgdating sa my Talaba stoplight kaya nagiging siksikan na. Nagpara ako s tapat mismo ng bahay nmin. Pagbaba ko ng jeep, nramdaman kong parang my mali. Kinapkap ko ang bulsa at nlaman kong wala na pala ang cellphone ko. Sinubukan kong tawagan ang cellphone ko pero walang sumasagot. Kaya tinext ko nlng ung phone ng, “sa nakapulot ng cellphone ko. Pkibalik nman po kahit ung simcard na lang. Importante lang po tlga ang contacts ko”. Ngunit sa loob loob ko, hindi na ako umaasa pang maibabalik pa ang cellphone ko.
Lumipas ang ilang oras, walang nagtetext at tumatawag. Kaya nag pplano na akong bumili ng bagong cellphone at simcard ng biglang my nagreply sa akin. “Ako po ang driver ang jeep na sinakyan nyo. Pero gumarahe n po ako. Magkita nalang po tayo bukas ng 7am”. Agad kong tinawagan si kuya at dun ko sya nakausap. Sinabe nya sakin kung sakin kung san kame magkkita at ittxt nlng nya daw ako pag magkkita na kami.
Pag gising ko kaninang umaga, lumagpas na ang 7am pero hindi pa din nagttxt si kuyang driver. Isip sip ko baka nman niloloko lang ako at hindi na tlga ibabalik ang cellphone ko. Kaya tinawagan ko si kuya, sinagot naman nya at sinabi na kkgising lang daw nya. Magttext nalang daw sya pag magkikita na kami sa garahe ng jeep nya. Hnggng s nagtext n sya na pumunta n ko sa sinasabe nyang grahe.
Ang daming jeep at driver, hindi ko alam kung sino sya dun. Hnggng sa may lumapit sa akin na isang lalake at tinuro ako s isang jeep. Lumapit ako dun at dun ko nakita si kuyang driver na nakaupo hawak hawak ang cellphone ko. Nag usap kami at doon ko nalaman kung anong nangyari. Sabe nya sa akin, “may sumakay sa my kapilya, pinagtanong kung kanino. Hindi daw dun s tatlong katabi mo pero dapat kkunin na nila. Hindi ako pumayag kasi alam kong hhanpin ng mayari. Kaya kinuwa ko para maisoli ko.”
Binalik nya sakin ang cellphone ko. Ang nakakatuwa pa nga ay my baon na kong hairpin pra panungkit ng microsim ko dhil simcard nlang tlga ang planong kkunin ko. Pero ayaw nya tlagang tnggapin ang cellphone.
Maka ilang ulit ko din tnry na abutan sya ng pera, halagang kailanman ay hindi matutumbasan ang kabutihang loob nya ngunit sapat na pampa gasolina nya, pero tinanggihan pa din nya. Sabi nya sakin “Hindi ko po tlga matatanggap ate. Okay na po. Ang importante lang sakin ay maibalik ang cellphone mo”.
Kya piniktyuran ko lang sya para maipost ko dito sa Facebook. At nakipagkamay na lang ako at umuwi na.
Siya po si kuya Alvin Ret. Isang driver ng jeep na ang plaka ay DWZ 254, byaheng Zapote-Binakayan. Isang mahirap ngunit marangal na tao. Hindi gumagawa ng masama sa kapwa para lang mabuhay. Nagbabanat ng buto para my kitain sa araw-araw. Tularan po natin siya.
Hindi ko man po nasabi ng personal sa inyo dahil nahihiya po ako sa abalang idinulot sayo ng cellphone ko, pero gusto ko pong malaman ninyo na hanga po ako sa katapatan ninyo. “SALUDO PO AKO SA INYO KUYA!”
by: Hazel Ivory Javier Sarmiento

Facebook Comments